<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> Plots </title>
<description>  </description>
<link> http://www.plotspoint.com </link>
<item>
<title>Plots op het IFFR 2008</title>
<link>http://www.plotspoint.com/rss.php</link>
<description>Na de teleurstellende thriller Le Tueur – filmtaal voor analfabeten – vond ik het tijd voor een goede film. Het werd El cielo, la tierra y la lluvia. “Pure cinema”, volgens de omschrijving.

Ik schrik normaal niet snel terug voor langzame films, moeilijke films of trieste films. Voor films die dubbel en dwars bewijzen dat je ook zonder (of juist zonder) Paul Ruvens formule een indrukwekkende film kunt maken. Nachmittag is bijvoorbeeld een mooie film die je traag maar trefzeker meesleept in de diepgewortelde onmacht van de personages.

Nachmittag geeft de kijker nauwelijks merkbare handvatten om het verhaal te volgen. De aanwijzingen zijn zo subtiel dat je het gevoel hebt dat je het verhaal zelf hebt begrepen. In Le Tueur zijn de richtingaanwijzers minder fijnzinnig. De film had voor een thriller nog best spannend kunnen worden als de ‘onverbiddelijke’ huurmoordenaar niet was geďntroduceerd met drie weemoedige point-of-views op verliefd gearmde stelletjes.

Een ommetje voor je gedachten, zo beschreef de regisseur El cielo, la tierra y la lluvia. Hij hoopte dat de kijker binnen zijn film de ruimte zou vinden om eigen verhalen te bouwen. El cielo geeft je inderdaad gul de tijd om een verband te vermoeden tussen het hysterisch verdriet van de één en de bloedende wonden van de ander. Maar de shots zijn zo lang, zo stil, dat je mijmeringen niet bij de drie eenzame hoofdpersonen blijven hangen. Je betrapt je gedachten al gauw op een ommetje buiten de film om.

De camera volgt een vrouw over een modderig bospaadje en jij vraagt je af of IFFR 2008 werkelijk zoveel films heeft geprogrammeerd die zich op het platteland afspelen. En wat dat dan weer met Boer zoekt Vrouw te maken heeft.

Lees ook

Het geluid van Links, een interview met Diego van Uden, de geluidsman van Links.
Alle mannen in het dorp verdacht van moord, een interview met Barbara Hin, de editor van De Match, een documentaire van haar vader Kees Hin.
Hoop is realiteit in Abchazië, een interview met Astrid Bussink, de regisseur van de documentaire De Verloren Kolonie.
Lachen om het doodse in You, The Living, een ode aan een grappige film.






</description>
<guid>http://www.plotspoint.com/rss.php</guid>
</item>
</channel>
</rss>
